Τοποθέτηση Γιώργου Καμίνη στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού

15 Νοεμβρίου 2019

Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, κατ’ αρχάς, να τονίσω ότι για πρώτη φορά ο συντακτικός νομοθέτης ασχολείται με τον αθλητισμό στο άρθρο 16. Και το άρθρο 16 παράγραφος 5 είναι αλήθεια ότι εισάγει έναν πολύ σημαντικό περιορισμό στο δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι στο πεδίο του αθλητισμού, όταν λέει ότι το κράτος επιχορηγεί και ελέγχει τις ενώσεις των αθλητικών σωματείων κάθε είδους, όπως ο νόμος ορίζει. Αυτή η έννοια του ελέγχου, όμως, δεν μπορεί να εξικνείται μέχρι του σημείου που να αναιρεί άλλες συνταγματικές διατάξεις.

Έρχομαι, κατ’ αρχάς, στο θέμα το ηλικιακό. Είναι πάγια η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας να μη δέχεται ηλικιακά όρια παρά μόνο όταν υπάρχει ισχυρός και τεκμηριωμένος λόγος δημοσίου συμφέροντος. Τεκμηριωμένος στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει κανένας στο νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο δεν μας εκθέτει τον λόγο, για τον οποίο θα πρέπει κάποιος πάνω από εβδομήντα χρόνων να μη συμμετέχει στη διοίκηση των Σωματείων.

Όμως, δεν υπάρχει ούτε λόγος δημοσίου συμφέροντος. Εκεί που πρέπει να τίθενται ηλικιακά όρια είναι όταν, λόγου χάρη, οι θιγόμενοι ασκούν κάποιο δημόσιο λειτούργημα εξ ονόματος του κράτους, όπως οι συμβολαιογράφοι, που έχει πολύ μεγάλη σημασία να προασπίζουμε τα θέματα της ικανότητάς τους να ασκήσουν αυτά τα καθήκοντα, ή οι λειτουργοί της δημόσιας υγείας. Εκεί ναι, υπάρχει ισχυρός λόγος δημοσίου συμφέροντος που μπορεί να τεθεί ηλικιακό όριο.

Όμως, στα ελεύθερα επαγγέλματα, καθώς και στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου ο νομοθέτης δεν δικαιολογείται να θέτει ηλικιακούς περιορισμούς και μάλιστα αναδρομικά.

Τώρα ως προς τις θητείες, και πάλι ο περιορισμός ο οποίος τίθεται θέτει ζητήματα συνταγματικότητας. Κατά τη γνώμη μας, όμως, μόνο στην αναδρομικότητα του σκέλους, γιατί εκεί, όπως λέει και ο καθηγητής Αλιβιζάτος, παραβιάζει μία θεμελιώδη αρχή του δικαίου, την αρχή της προβλεψιμότητας

Εάν δεν επικαλείται το νομοσχέδιο ούτε εδώ συγκεκριμένο λόγο δημοσίου συμφέροντος για να βάζει αναδρομικά όριο στη θητεία, αυτό, σύμφωνα με το Σύνταγμα, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Προβλεψιμότητα σημαίνει να μπορούμε να προγραμματίζουμε τη ζωή μας ανάλογα με τα δεδομένα που έχουμε αυτή τη στιγμή. Όταν έρχεται ο νομοθέτης εκ των υστέρων να τα ανατρέπει, όπως είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση με την αναδρομικότητα της θητείας, θα πρέπει και πάλι να θεμελιώνει έναν σοβαρό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ισχύει, οπότε την ένσταση αντισυνταγματικότητας στον βαθμό που στηρίζει την αναδρομικότητα στις θητείες και εν γένει τον ηλικιακό περιορισμό, είτε αναδρομικό είτε ex tunc, τα στηρίζουμε.

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Μοιραστείτε

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email