Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής για το ΝΣ για την οπλοκατοχή

Η αγόρευση του ειδικού αγορητή του Κινήματος Αλλαγής Γιώργου Καμίνη στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για την τροποποίηση διατάξεων του ν. 2168/1993 (Α΄147) “Ρύθμιση θεμάτων που αφορούν όπλα, πυρομαχικά, εκρηκτικές ύλες, εκρηκτικούς μηχανισμούς και άλλες διατάξεις” και εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με ευρωπαϊκές νομοθεσίες σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της κατοχής όπλων.

11 Μαρτίου 2020

Φίλες και φίλοι συνάδελφοι,

Σήμερα συζητάμε επί της ουσίας δύο ζητήματα: Αφενός, τη τροποποίηση του βασικού νόμου περί όπλων, του ν. 2168/1993. Αφετέρου, την εναρμόνιση της εθνικής νομοθεσίας προς την Οδηγία 2017/853 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 2017 που τροποποιεί την Οδηγίας 91/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της κατοχής όπλων και τη θέσπιση των αναγκαίων συμπληρωματικών μέτρων για την εφαρμογή του Εκτελεστικού Κανονισμού (ΕΕ) 2015/2403 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο σκοπός της Οδηγίας 2017/853 και του Εκτελεστικού Κανονισμού 2015/2403 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι συγκεκριμένος: Η καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και της διεθνούς τρομοκρατίας. Όμως η φιλοσοφία των συζητήσεων που διεξήχθησαν στην Επιτροπή ήταν εντελώς διαφορετική, απόρροια βέβαια και της συγκυρίας που ψηφίζουμε σήμερα το παρόν σχέδιο νόμου. Την Επιτροπή την απασχόλησαν αρκετά τα περιστατικά άσκοπης, επικίνδυνης και ασυλλόγιστης χρήσης υπηρεσιακών όπλων από την μεριά αστυνομικών και ειδικών φρουρών της Ελληνικής Αστυνομίας. Την απασχόλησαν επίσης, όπως ήταν φυσικό, και οι τελευταίες ραγδαίες εξελίξεις στο προσφυγικό-μεταναστευτικό, όπως διαμορφώθηκαν από την κυνική επιλογή του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν να παραβιάσει μονομερώς την Κοινή Δήλωση Ε.Ε.-Τουρκίας, δημιουργώντας καθεστώς κρίσης στα βόρεια σύνορά μας, στον Έβρο.

Το τι μέλλει γενέσθαι με το προσφυγικό-μεταναστευτικό δεν αποτελεί αντικείμενο της σημερινής συζήτησης. Ούτε θα συζητήσουμε σήμερα τις παλινωδίες της .κυβέρνησης στη διαχείρισή του κατά τους προηγούμενους μήνες, ούτε θα συζητήσουμε τις τροπολογίες που κόβουν παροχές που κατοχυρώνονται σε διεθνείς συμβάσεις, ούτε θα συζητήσουμε τροπολογίες που αναπαράγουν πελατειακά ήθη και επεκτείνουν το καθεστώς της «κατά παρέκκλιση» νομοθεσίας, πρακτική την οποία κατά κόρον εφάρμοσε η προηγούμενη κυβέρνηση και τη συνεχίζετε εσείς, κύριες και κύριοι της κυβέρνησης, με τον ίδιο ζήλο.

Επιτρέψτε μου όμως να αναφερθώ σε μία άλλη πτυχή του προσφυγικού-μεταναστευτικού. Μόλις χθες κατέθεσα επίκαιρη ερώτηση προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη για τη δράση παρακρατικών ομάδων στον Έβρο. Πληθαίνουν τα δημοσιεύματα, κύριε Υπουργέ, που κάνουν λόγο για de facto πολιτοφυλακές, οι οποίες έχουν υποκαταστήσει το επίσημο κράτος και εκτελούν περιπολίες στην περιοχή του Έβρου, υποδυόμενοι τους αυτόκλητους σερίφηδες.

Κύριε υπουργέ, το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή είναι, πέρα από τη ρητορική μίσους, φόβου και ρατσισμού που καλλιεργούν ασυλλόγιστα μέλη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, να οπλιστεί το χέρι μεμονωμένων ατόμων και ομάδων και να πάρουν το νόμο στα χέρια τους. Όπως το ελληνικό σύνταγμα δεν κατοχυρώνει σε καμία περίπτωση δικαίωμα στην οπλοκατοχή, έτσι δεν θεμελιώνεται πουθενά κανένα δικαίωμα στην αυτοδικία, όση αγανάκτηση, απογοήτευση και οργή και αν υπάρχει. Απευθύνω έκκληση προς την κυβέρνηση να ελέγξει σοβαρά τις καταγγελίες που πληθαίνουν μέρα με την μέρα. Ήδη 120 ανθρωπιστικές οργανώσεις κάνουν έκκληση να προστατευθεί η νομιμότητα και η ανθρωπιά. Η κυβέρνηση οφείλει να μην ξεχνά ότι δεσμεύεται από το διεθνές δίκαιο, το οποίο χρόνια τώρα είναι και το βασικό όπλο μας απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό. 

Ως προς το ζήτημα της εκπαίδευσης, κατά την ακρόαση των φορέων στην Επιτροπή την 26η Φεβρουαρίου, η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία διά του αντιπροέδρου της κατέθεσε μία ρηξικέλευθη πρόταση που πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά. Η άδεια οπλοφορίας να δίδεται κατόπιν υποχρεωτικής δοκιμαστικής περιόδου εκπαίδευσης, η οποία θα περαιώνεται με τη χορήγηση ενός πιστοποιητικού όπως το δίπλωμα οδήγησης. Συνιστά παράλειψη της πολιτείας κ. Υπουργέ τόσα χρόνια να μην έχει εκπαιδεύσει τους πολίτες της στη χρήση όπλων, η οποία να θυμίσουμε ότι προβλέπεται αυστηρά μόνο για τις περιπτώσεις νόμιμης άμυνας, σκοποβολής και κυνηγιού. Φανταστείτε πόσα πράγματα θα άλλαζαν αν, εκείνος που φέρει το όπλο, είχε περάσει από προηγούμενη δοκιμαστική εκπαίδευση. 

Είναι επιτακτικό κύριε Υπουργέ να συζητήσουμε σοβαρά αυτή τη τομή, της προηγούμενης εκπαίδευσης πριν από την χορήγηση άδειας, στην οποία δεν θα υπάγονται μόνο οι ιδιώτες, αλλά και οι υπηρετούντες, σε πρώτη φάση στα Σώματα Ασφαλείας, για τα οποία θα επανέλθω αμέσως παρακάτω. 

Θα εξοικειώσουμε τους Έλληνες πολίτες που θέλουν να οπλοφορούν, με την ευθύνη που συνεπάγεται η κατοχή και χρήση όπλου. Αν η Πολιτεία διαπαιδαγωγούσε σωστά τους πολίτες στην κατοχή και χρήση όπλων, ίσως να είχαμε και περιορισμό των ακήρυχτων «σαϊτοπολέμων» και «ρουκετοπολέμων» που διεξάγονται κάθε χρόνο τις ημέρες του Πάσχα σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Κάθε χρόνο γινόμαστε μάρτυρες τραυματισμών και τραγικών θανάτων κύριε Υπουργέ. 

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι νωπές οι μνήμες από την Καλαμάτα, το Μενίδι, τη Θήβα και μάλιστα κ. Υπουργέ καταθέτω στα πρακτικά και την πρόσφατη -καταδικαστική σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου- απόφαση 1465/2020 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθήνας που αφορά αγωγή για ψυχική οδύνη που κατέθεσε η οικογένεια Σαλούκου για τον θάνατο του συγγενούς τους Μάριου-Δημητρίου Σαλούκου, μαθητή της Ε’ Τάξης του Δημοτικού, από σφαίρα αγνώστου στις 8.6.2017 κατά τη διάρκεια σχολικής εκδήλωσης στο 6ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών. Από τη νεκροψία-νεκροτομή προέκυψε ότι ο θάνατος προήλθε από βολίδα όπλου που του είχε προκαλέσει ωστική βλάβη στον εγκέφαλο. Μέχρι σήμερα κ. Υπουργέ, οι δράστες αυτού του ειδεχθούς εγκλήματος σε βάρος ενός μικρού παιδιού παραμένουν ασύλληπτοι, όπως είναι και ασύλληπτη και η έλλειψη φύλαξης και μέτρων τάξης από την πλευρά της Ελληνικής Αστυνομίας, υποχρέωση που την έχετε βάσει της κείμενης νομοθεσίας, μολονότι στην περιοχή ανθεί η εγκληματικότητα, η παράνομη οπλοκατοχή και το φαινόμενο των άσκοπων πυροβολισμών και έχουν τεθεί υπόψη σας από συλλόγους κατοίκων και τα σχολεία της περιοχής. Μια ανάγνωση του σκεπτικού της απόφασης που κατέθεσα αρκεί για να σας πείσει για του λόγου το αληθές.

Προς αυτή την κατεύθυνση λοιπόν κύριε Υπουργέ θα ήθελα να δούμε στα σοβαρά την περαιτέρω αυστηροποίηση των ποινών που προβλέπονται στο άρθρο 12 του ν. 2168/1993 που αφορά τους άσκοπους πυροβολισμούς και την άσκοπη χρήση πυρομαχικών. Αφού γενικά το πνεύμα αυτού το νομοσχεδίου είναι η αυστηροποίηση και ο έλεγχος, εκτιμώ ότι δεν έχουμε να χάσουμε κάτι από την αύξηση των ποινών του άρθρου 12. Πέρα και πάνω απ’ όλα, πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας είναι η προστασία του αγαθού της ανθρώπινης ζωής. 

Επανέρχομαι στα Σώματα Ασφαλείας. Κύριε Υπουργέ, είχα την ευκαιρία να αναφέρω και στην Επιτροπή, τα τελευταία περιστατικά άσκοπης και ασυλλόγιστης χρήσης του όπλου από αστυνομικούς και ειδικούς φρουρούς της Ελληνικής Αστυνομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, στον Χολαργό και έξω από το σπίτι της πρώην Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη κυρίας Παπακώστα. Ουδείς μπορεί να είναι ικανοποιημένος από τα παραπάνω περιστατικά. Ούτε βεβαίως οι ίδιοι οι αστυνομικοί, τους οποίους είχα την ευκαιρία να ακούσω στο Πανελλήνιο Συνέδριο της ΠΟΑΣΥ στις 4 Μαρτίου. Θέλουν η εικόνα που έχει βγει προς τα έξω να αλλάξει, αλλά για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται περισσότερη και συστηματικότερη εκπαίδευση από την πλευρά της Πολιτείας. 

Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου να επαναλάβω το καθεστώς εκπαίδευσης που διέπει τους Αστυνομικούς. Τα της εκπαίδευσής τους στη χρήση όπλου ρυθμίζονται στον ν. 3169/2003 και ειδικότερα στο άρθρο 5 με τίτλο «Οπλοτεχνική-Σκοποβολή». Η εκπαίδευση των αστυνομικών χωρίζεται σε δύο κατηγορίες, τη βασική εκπαίδευση και τη συντηρητική, όπου η μεν βασική διεξάγεται κατά τη διάρκεια της φοίτησης στις Σχολές Αξιωματικών και Αστυφυλάκων, η δε συντηρητική μετά την αποφοίτηση από αυτήν και μέχρι την έξοδό τους από το σώμα σε περιοδικά διαστήματα που δεν απέχουν μεταξύ τους περισσότερο του ενός έτους. Μάλιστα ο ίδιος νόμος λέει ότι αστυνομικός που «για οποιοδήποτε λόγο δεν υποβάλλεται στη συντηρητική εκπαίδευση ή δεν πιστοποιείται κατ’ αυτήν η ικανότητά του, δεν επιτρέπεται να κατέχει ή να φέρει πυροβόλο όπλο».

Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι βάσει της παρ. 4 του άρθρου 5 του ν. 3169/2003, η υπουργική απόφαση που ρυθμίζει τον χρόνο, τον τρόπο, την υπηρεσία πραγματοποίησης της συντηρητικής εκπαίδευσης και τα κριτήρια που απαιτούνται για την πιστοποίηση της ικανότητας των αστυνομικών στον χειρισμό συγκεκριμένων όπλων, δεν δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως κι αυτό είναι κάτι πέρα από ανεξήγητο και αδικαιολόγητο. Γι αυτό, κύριε Υπουργέ, επανέρχομαι στην ουσία της πρότασής μας. Δοκιμαστική εκπαίδευση για κάθε ιδιώτη που θέλει να φέρει όπλο και συμπερίληψη του σταδίου της συντηρητικής εκπαίδευσης των Ελλήνων Αστυνομικών σε αυτήν, με τις κατάλληλες βέβαια πρόνοιες και προσαρμογές.

Περνώντας τώρα σε επί μέρους ζητήματα του νομοσχεδίου, οφείλω από την πλευρά να επισημάνω εν τάχει κάποιες από τις προτάσεις που κατέθεσαν οι φορείς κατά την ακρόασή τους από την Επιτροπή: 

  • Την πρόταση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Υπηρεσίας Εξωτερικής φρούρησης, ότι οι εξωτερικοί φρουροί καταστημάτων κράτησης πρέπει να συμπεριληφθούν στον ορισμό των «αρχών επιβολής του νόμου», όπως συμβαίνει με τους αστυνομικούς και τους λιμενικούς στο ν. 2168/1993 και να λειτουργήσει ειδικά για αυτούς Σκοπευτήριο·
  • Την πρόταση της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, που ανέπτυξα προηγουμενως, ώστε η διαδικασία της αδειοδότησης για κατοχή όπλου να περιλαμβάνει μία προσομοίωση ανάλογη του καθεστώτος χορήγησης διπλώματος οδήγησης αυτοκινήτου· 
  • Την πρόταση της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος να υπάρχει μία στενότερη σύνδεση ανάμεσα στο κυνηγετικό όπλο και την ιδιότητα του κατόχου του ως κυνηγού ή σκοπευτή. Η Συνομοσπονδία έχει καταθέσει αναλυτικό υπόμνημα και πρόταση τροποποίησης του άρθρου 8 του ν. 2168/1993·
  • Την πρόταση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων, την οποία υιοθετεί και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας : στην παραγράφο του άρθρου 5 του σχεδίου νόμου να υπάρξει μέριμνα ώστε σε ορισμένο χρόνο (επί παραδείγματι μέσα σε ένα έτος), οι κάτοχοι συλλεκτικών όπλων να υποβάλουν στις αρμόδιες αστυνομικές αρχές τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για τη χορήγηση άδειας κατοχής.
  • Τις επιμέρους προτάσεις τεχνικής φύσεως ως προς τα άρθρα 1 και 4 του παρόντος νομοσχεδίου που κατέθεσε σε υπόμνημά της η Σκοπευτική Ομοσπονδία Ελλάδος.

Ως Κίνημα Αλλαγής καταθέτουμε από την πλευρά μας τις εξής προτάσεις:

  • Την αύξηση των προβλεπόμενων ποινών στο άρθρο 12 του ν. 2168/1993 που αφορά τους άσκοπους πυροβολισμούς και την άσκοπη χρήση πυρομαχικών
  • Ως προς την απαλλαγή ποινικής ευθύνης του κατόχου όπλου για θήρα. Να προστεθεί κι εδώ, όπως και στην περίπτωση κατόχου συλλεκτικών όπλων, εύλογος χρόνος παράδοσης του κατεχόμενου όπλου και της άδειας κατοχής του, ως προϋπόθεση απαλλαγής από την ποινική ευθύνη, προτού εξετασθεί με οποιονδήποτε τρόπο για παράνομη κατοχή όπλου για θήρα από την αρμόδια αρχή.
  • Να ληφθεί υπόψη το άρθρο 11 του ν. 3944/2011 που αφορά την κωδικοποίηση της νομοθεσίας περί όπλων, η οποία κατά γενική ομολογία κρίνεται πολυδαίδαλη και νομοτεχνικά δύσχρηστη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι τελειώνω με τις εξής σκέψεις: Οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι η ενασχόλησή μας με τα όπλα δεν πρέπει απλά να περιορίζεται σε μία αναθεώρηση ορισμών και επανακαθορισμό διαδικασιών. Το παρόν νομοσχέδιο περιέχει κάποιες σχετικές ρυθμίσεις σε θετική κατεύθυνση. Οφείλουμε όμως να πάμε τη συζήτηση ένα βήμα παρακάτω και να ασχοληθούμε όχι μονάχα με το ποιος έχει το δικαίωμα να κατέχει όπλο, αλλά και το πως το χρησιμοποιεί. Επειδή οι έννοιες «δημόσια ασφάλεια» και «κοινωνική ειρήνη» θα μας απασχολήσουν πολύ το προσεχές διάστημα, έχουμε το χρέος να εμπλουτίσουμε την οπτική μας.

 

Σας ευχαριστώ 

Μοιραστείτε

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email